မၿမင္ၾကာ၍
မေမ႔ေစလို ဆုပန္ဆိုမည္
သူလည္းကိုယ္႔လိုလြမ္းပါေစ
ကိုယ္႔အနာမွာ စကားခ်ိဳသာ
ရွိစဥ္အခါက ရင္မွေမတၱာ
ယုံၾကည္ပါလည္း ခြဲခြာခုေန
ေ၀းတေၿမမွာ အေနၾကာရင္
ေမ႔မွာစိုးမိ သူမသိေပ
ခဏေ၀းလည္း အေတြးမွာၿမင္
ရင္မွာသူရွိ သတိရေနာ္
ေၾသာ္မွာမဆုံးဖုန္းမဆက္သာ
စာမေရအား ေမ႔မ်ားေနမလား
မေၿဖၾကားတတ္ မၿမင္ၾကာ၍
မေမ႔ေစလို ဆုပန္ဆိုမည္
သူလည္းကိုယ္႔လို လြမ္းပါေစ
ေအာင္ဆန္းလင္း.......။
No comments:
Post a Comment