
မၿမင္ၾကာ၍
မေမ႔ေစလို ဆုပန္ဆိုမည္
သူလည္းကိုယ္႔လိုလြမ္းပါေစ
ကိုယ္႔အနာမွာ စကားခ်ိဳသာ
ရွိစဥ္အခါက ရင္မွေမတၱာ
ယုံၾကည္ပါလည္း ခြဲခြာခုေန
ေ၀းတေၿမမွာ
ေမ႔မွာစိုးမိ သူမသိေပ
ခဏေ၀းလည္း အေတြးမွာၿမင္
ရင္မွာသူရွိ သတိရေနာ္
ေၾသာ္မွာမဆုံး ဖုန္းမဆက္သာ
စာမေရးအား ေမ႔မ်ားေနမလား
မေၿဖၾကားတတ္ မၿမင္ၾကာ၍
မေမ႔ေစလိုဆုပန္ ဆိုမည္
သူလည္းကိုယ္လို လြမ္းပါေစ..........။
ေအာင္ဆန္းလင္း
No comments:
Post a Comment